 |
Nie pytaj o Kilka lat temu trafiłem na opróżnioną skrytkę w jednej z kamiennych piwnic w Bieszczadach. Była to prostokątna wnęka w ścianie, mniej więcej 40 na 30 centymetrów, głęboka na około pół metra. Kilka kamieni zostało wyjętych. Nie wyglądało to na przypadek. Raczej na miejsce, do którego ktoś przyszedł po coś konkretnego. Piwnica sama w sobie nie przypominała zwykłego pomieszczenia gospodarczego. Bardziej bunkier. Jeśli stał nad nią dom, zejście musiało prowadzić od góry prawdopodobnie po drabinie, mniej więcej ze środka chałupy. Jakiś czas później, zupełnie przypadkiem, spotkałem starszą kobietę. Rozmowa zeszła na dawne wsie i na to, co działo się tam po wojnie. W pewnym momencie wspomniała historię z początku lat siedemdziesiątych. W tamtym czasie do wsi przyjechało dwóch mężczyzn. Po cywilnemu. Nie podali nazwisk. Pokazali jedynie legitymacje i powiedzieli, że są ze służb. Poprosili o wskazanie gdzie mieszka obywatelka i tu wymienili nazwisko. Poprosili ją, żeby wskazała miejsce zamieszkania. Zaprosili ją do samochodu i pojechali razem.
Kiedy dotarli, kobieta siedziała na progu z różańcem w dłoni. Nie była zaskoczona.To nie są złodzieje – powiedziała. Oni wracają po swoje.W piwnicy była świeżo poruszona ziemia. Wśród kamieni znaleziono nabój .Kobieta spojrzała na to spokojnie. Tu coś było schowane powiedziała. I ktoś dobrze wiedział gdzie. Zaczęto przeszukiwać piwnicę, a potem kolejne najpierw na jej podwórku, później u sąsiadów. Przez dwa dni bez rezultatu. Dopiero trzeciego dnia natrafiono na skrzynię.
Metalową. Ukrytą przy wejściu do jednej z piwnic, po prawej stronie. Skrzynię zabrano. Mężczyźni odjechali bez żadnego wyjaśnienia. Dopiero potem zaczęły się rozmowy.
Miejscowi snuli różne domysły. Jedni mówili o dokumentach, inni o kosztownościach. Ale nikt nie widział niczego na własne oczy. Z czasem przestano o tym mówić. Nie dlatego, że zapomniano.
Raczej dlatego, że zrozumiano, że są rzeczy, których lepiej nie poruszać. Starsza kobieta nigdy nie wracała do szczegółów. Gdy próbowano dopytywać, ucinała rozmowę.Lepiej zostawić to w spokoju – mówiła. Minęły lata. Ale od tamtej pory słyszałem o wielu podobnych przypadkach.Z różnych miejsc.
Zawsze wyglądało to podobnie , naruszona ziemia, puste wnęki. Czasem nawet sprofanowane groby.I jeśli ktoś mi o tym mówił powtarzało się to samo. To nie byli przypadkowi poszukiwacze.Nie kopali na ślepo. Tak, jakby ktoś wskazał im dokładne miejsce. Bo jeśli ktoś wiedział gdzie szukać to znaczy, że ta wiedza gdzieś przetrwała. I wygląda na to, że do dziś ktoś z niej korzysta…piwnice
Komentarze
Prześlij komentarz