 |
Jadąc z Terki w kierunku Dołżycy, przy drodze nad stromym urwiskiem, stoi samotna kapliczka. Nikt nie zna dokładnej daty jej powstania, jednak krąży kilka legend, które wyjaśniają jej powstanie.
Pierwsza opowieść mówi, że pewnego dnia ówczesny pan tych włości wybierał się wraz z woźnicą do Cisnej. Czas mijał sielsko, a po ubiciu targu uczczono to suto zakrapianym posiłkiem. Na wysokości urwiska konie nagle się spłoszyły, a bryczka runęła w przepaść, roztrzaskując się na drzazgi. Na szczęście zarówno woźnica, jak i dziedzic wyszli z tego bez szwanku. W podzięce za ocalenie w tym miejscu postawiono kapliczkę. Niektórzy twierdzą, że miało to miejsce w roku 1896.
Druga legenda wiąże kapliczkę z cerkwią w Łopience. Po odnalezieniu cudownej ikony w koronach lipy zdecydowano się przetransportować ją do cerkwi w Wołkowyji. Woły ciągnące wóz nagle zatrzymały się w miejscu, gdzie dziś stoi kapliczka. Aby upamiętnić to wydarzenie, w tym miejscu wzniesiono kapliczkę.
Trzecia historia sięga roku 1848. Woźnica Kubik podążał z Jaworca, kiedy droga w okolicy urwiska mocno się zwężała. W tym samym czasie trwał przemarsz wojsk rosyjskich. Żołnierze, zmuszeni rozciągnąć kolumnę, przesunęli wóz na sam skraj drogi. Niestety cały tabor spadł w przepaść zwierzęta zginęły, a wóz roztrzaskał się na strzępy. Woźnica wyszedł z tego cało. W dowód wdzięczności za ocalenie postawił w tym miejscu kapliczkę. Do dziś wielu podróżnych zatrzymuje się przy tej kapliczce, wierząc, że krótka modlitwa lub chwila zadumy zapewni im szczęśliwy powrót do domu. Niezależnie od tego, która z legend jest prawdziwa, miejsce to od pokoleń pozostaje jednym z najbardziej tajemniczych zakątków Bieszczad.
Komentarze
Prześlij komentarz