Nie ma w Bieszczadach góry, która nie kryłaby w sobie tajemnicy. Nawet Jasło dawne Wisiel skrywa w sobie historie, które przetrwały wieki. Już w XV wieku okolice te były ostoją koczowniczych ludów, które w cieniu lasów rozbijały szałasy u podnóża góry. Ale jeden człowiek mieszkał wyżej w samej pieczarze, samotny i nieuchwytny. Nazywano go Kisełczykiem. Nie miał stada ani żadnych dóbr. Żył z tego, co dała mu ziemia i las. Co roku, w czerwcu, schodził do doliny i spędzał czas wśród ludzi. Zawsze zakazywał pasterzom wypasu bydła na szczycie, a oni, choć nikt nie pytał, dlaczego, zakazu przestrzegali. Kiedy wieczorem siadał przy ognisku, jego opowieści o tajemnych mocach wypełniały powietrze a szczyt Jasła rozświetlał się dziwnym, kolorowym blaskiem.
Światła przybierały kulisty kształt, jakby góra płonęła własnymi ogniskami. Rozświetlały mrok, aż trudno było odróżnić rzeczywistość od snu. Ale gdy pasterze rankiem wchodzili na szczyt, niczego nie znajdowali – tylko ciszę i chłodny wiatr pośród traw. Legendy o tym zjawisku spisywali po latach: Aleksander Fredro zanotował, że podczas podróży nocą widział „moc światła nad Wiselem”, które zdawało się palić w powietrzu, a Ludwik Urbański „nie miał pojęcia”, czym to mogło być. Nie były to tylko stare opowieści. W 1908 roku Pan Jan Starowski pisał w liście do córki, że podczas drogi z Krzywego do Cisnej od Wisiela biła tak jasna poświata, że latarka była niepotrzebna. Wokół panował mrok, a oni czuli się nieswojo, jakby sama góra obserwowała ich każdy krok. Współcześnie Jasło nadal skrywa swoje tajemnice. W 2015 roku dwójka turystów wędrujących nocą czerwonym szlakiem z Cisnej zobaczyła na skraju lasu dwie pomarańczowe kule, które raz gasły, raz świeciły. Poruszały się powoli, jakby śledziły ich kroki. Gdy turyści zawrócili, światła zniknęły zostawiając w sercach niewytłumaczalny niepokój.
Nie wiadomo, czy były to dusze przeszłości, które szukały swojej drogi, czy moce, których ludzkie oko nigdy nie pojmie. Jasło, stary Wisiel, wciąż czeka na kolejnych świadków. A każdy, kto spojrzy w nocne światła, czuje, że nie wszystko, co żyje, należy do tego świata, a góra wciąż strzeże swoich tajemnic.
Komentarze
Prześlij komentarz