 |
Kiedy w Polsce skończyła się wojna w Bieszczadach krwawe łuny rozjaśniały niebo. Pomimo ze wydarzenia toczyły się stosunkowo niedawno są rożnie interpretowane przez historyków. Coś co jest cząstką naszej historii jest systematycznie niszczone i niwelowane. O największej Bieszczadzkiej bitwie o Strzebowiska z upowcami mało kto słyszał.Współczesna literatura bazuje na raportach pisanych przez banderowców. Jak było naprawdę opisuje to mieszkaniec wsi Strzebowiska w swoich wspomnieniach.,,Około siódmej rano wieś była szczelnie otoczona przez wojska sowieckie i milicjantów. To był mroźny dzień. Żołnierze leżeli na otwartym polu. Upowcy otrzymali godzinę czasu na opuszczenie domów we wsi i oddanie się okolicznym oddziałom. Chodziło o ratowanie mienia i życia ludności cywilnej. Do dwudziestu po ósmej nie udzielono żadnej odpowiedzi. Pułkownik postanowił dać dodatkową godzinę na poddanie się. Ludność cywilna została poinformowana, że może opuścić domy i wioskę za linią okolicznych wojsk. Z domów wybiega kilka kobiet z dziećmi na rękach. Kiedy dotarli do linii leżących żołnierzy, część z nich wstała z pomocą. Karabiny maszynowe strzelały z okien domów, zabijając kobiety, dzieci i część stojących żołnierzy.Przeżył tylko jeden mały chłopiec.Czerwony błysk [raca] wystrzelony przez pułkownika dowodzącego był sygnałem do ataku. Przewodnikami byli milicjanci z Cisnej znający domy, w których ugrupowania UPA miały swoje zimowe posterunki. Rozpoczęła się bitwa o każdy z tych domów. Wszyscy byli dość dobrze przygotowani do obrony. Jeden z tych domów, w którym znajdowały się magazyny amunicji, eksplodował podczas bitwy. Mężczyźni obu walczących grup, którzy byli w pobliżu, stracili życie.Wieczorem większość wsi została oczyszczona z upowców. Tylko kilka domów wciąż strzelało do twierdz. Sowieckie błyski [racy] oświetlały pole bitwy i pozwalały obserwować wroga. Nagle zobaczyli grupę kobiet wybiegających z wioski. Ale byli podejrzliwi, ponieważ wszystkie kobiety były bezdzietne. W świetle błysku jeden z żołnierzy zobaczył karabin maszynowy w rękach „kobiety”. Ogień otworzył się z obu stron, były ofiary. Reszta „kobiet” – uciekła z powrotem do domów.Teraz upowcy podpalili domy. W świetle płonącej wioski próbowali uciekać, uciekając i strzelając. Strzelali też wszyscy żołnierze radzieccy. Do zamknięcia pola bitwy wykorzystano kompanię rezerwową. Tylko kilku upowców przeżyło bitwę. W świetle płonącej wioski próbowali uciekać, uciekając i strzelając. Strzelali też wszyscy żołnierze radzieccy. Tylko kilku upowców przeżyło bitwę,,Gdy bitwa była skończona jeden z żołnierzy przypomniał sobie ze za wsią mieszkają dwie Polskie rodziny.Niestety było już za późno domy już się paliły a dorośli leżeli z roztrzaskanymi siekierą głowami.Dzieci czwórka małych dzieci nabitych było na sztachety.Ostatnia dziewczynka jeszcze żyła tylko łzy potoczyły się jej po twarzy.Skonała na oczach żołnierzy.Tak wyglądał szturm oczami ukraińskiego mieszkańca oraz żołnierzy którzy byli świadkami tej zbrodni.
Komentarze
Prześlij komentarz